RotArt’ın Geleceği: Dolu Salonlardan Kalıcı Bir Harekete

Dolu salon güzeldir. Kapalı gişe oynamak güzeldir. Alkış güzeldir. Fotoğraflar, haberler, tebrikler, sosyal medya paylaşımları… Hepsi insanın emeğine moral verir. Ama RotArt’ın asıl hedefi yalnızca iyi etkinlikler yapmak olmamalı. Daha büyük düşünmek gerekir: RotArt kalıcı bir kültür hareketine dönüşebilir.

Bunun için üç şey şart: nitelik, süreklilik, anlatı. Nitelik olmazsa sahne zayıflar. Süreklilik olmazsa heyecan geçici kalır. Anlatı olmazsa yapılan işin değeri yeterince görünmez.

RotArt’ın vizyonunu ben daha çok şehirde, daha çok seyirciyle ve daha çok sosyal fayda projesiyle buluşan kalıcı bir yapı olarak görüyorum. Bu vizyon doğru. Ama vizyonun sahici olması için blog, basın, video, fotoğraf, sponsorluk dosyaları ve etkinlik arşivi aynı dili konuşmalı.

Bu noktada yazıların da ayrı bir görevi var. Çünkü burası yalnızca haberlerin sıralandığı bir alan değil; RotArt hafızasının tutulduğu yerdir. Bugün sahnelenen bir oyunun prova notu, yarın RotArt tarihinin parçası olur. Bugün yapılan bir söyleşi, yarın yeni katılacak bir oyuncuya ilham verir. Bugün yazılan bir sahne yazısı, yarın sponsora “bu iş ciddi” dedirtir.

Atatürk’e atfedilen ve hepimizin kulağında yer etmiş “Sanatsız kalan bir milletin hayat damarlarından biri kopmuş demektir” sözü, sanatın toplumsal önemini çok net anlatır. Bu sözü yalnızca afişlere yazmak yetmez; sanatın damar olabilmesi için onun düzenli akması gerekir.

RotArt’ın geleceği, tek tek etkinliklerin toplamından daha büyük olabilir. Bir gün geriye bakıldığında “bir oyun oynamışlardı” değil, “bir sahne kültürü kurmuşlardı” denmeli.

Perde açıldı. Şimdi mesele, ışığı açık tutmak.