Gençlere Sahne Açmak

Bir toplumun geleceği yalnızca sınav sonuçlarıyla kurulmaz. Gençlerin kendini ifade edebileceği alanlarla da kurulur. Sahne bu alanların en güçlüsüdür. Çünkü sahneye çıkan genç yalnızca şarkı söylemez, yalnızca rol yapmaz; kendini taşımayı öğrenir.

Lin-Manuel Miranda, Hamilton’ın çıkışını anlatırken Ron Chernow’un kitabını okuduğunu ve daha ikinci bölümde bu hikâyeye kapıldığını söyler. Sonra yıllar süren bir çalışma başlar. Bu bize şunu hatırlatır: Bir genç bir hikâyeye doğru zamanda rastlarsa, o hikâye bir hayata yön verebilir.

RotArt’ın ileride gençlerle kuracağı bağ çok değerli olabilir. Rotaract’lar, Interact’lar, bursiyerler, genç müzisyenler, konservatuvar öğrencileri, amatör tiyatro meraklıları… Bu insanlar sahneye yalnızca katkı vermez; sahneyi yeniler. Gençlerin enerjisi olmadan hiçbir kültür hareketi uzun süre taze kalamaz.

Ama gençlere sahne açmak, sadece “gelin oynayın” demek değildir. Onlara güvenli, disiplinli, öğretici ve saygılı bir alan sunmak gerekir. Genç insan hata yapabilmeli ama başıboş bırakılmamalı. Alkış almalı ama emek vermeden alkışa alışmamalı. Sahne cesaret vermeli ama kolay şöhret yanılsaması yaratmamalı.

RotArt’ın burada üstlenebileceği rol çok güzel: Kuşaklar arası bir sahne köprüsü kurmak. Deneyimli Rotaryenlerin organizasyon becerisiyle gençlerin yaratıcı enerjisi birleşirse, ortaya yalnızca güzel gösteriler değil, kalıcı bir kültür aktarımı çıkar.

Bir gence sahne vermek, ona “senin sesin önemli” demektir. Bazen bu cümle, bir insanın hayatında yıllarca yankılanır.