Perde Açılınca İyilik Görünür Olur

Bazı işler vardır, yalnızca yapılmaz; bir anlam taşır. Bir sahne kurarsınız, ışıklar yanar, oyuncular yerini alır, müzik başlar. Dışarıdan bakan biri “güzel bir etkinlik” der geçer. Oysa biz biliriz ki orada sadece dekor yoktur, sadece kostüm yoktur, sadece alkış yoktur. Orada bir niyet vardır. RotArt’ın sahnesi tam da bu yüzden yalnızca bir gösteri alanı değil, iyiliğin görünür hale geldiği yerdir.

Shakespeare’in “All the world’s a stage” diye başlayan o meşhur tiradı, yüzyıllardır sahne ile hayat arasındaki o ince bağı hatırlatır. Hepimiz bir rol oynarız; kimi zaman baba, kimi zaman dost, kimi zaman meslek insanı, kimi zaman gönüllü. Ama mesele rol yapmak değil, oynadığımız rolün arkasına gerçek bir anlam koyabilmektir.

RotArt’ta bizi bir araya getiren şey de biraz budur. Hepimizin işi, gücü, telaşı, takvimi, yorgunluğu var. Fakat perde açıldığında bütün o gündelik dağınıklık birden toparlanır. Bir bakmışsınız, kulüp toplantılarında yan yana oturan insanlar bu kez aynı sahnede nefes alıyor. Bir bakmışsınız, kahkaha bir bağışa, şarkı bir dayanışmaya, alkış bir çocuğun umuduna dönüşüyor.

Sanatın güzelliği burada: Görünmeyeni görünür kılar. İyiliğin güzelliği de burada: Yapıldığında çoğalır. RotArt bu ikisini aynı sahnede buluşturduğu için kıymetli. Çünkü sahnede attığımız her adım, salonun dışında bir yere dokunuyorsa, o oyun bitmez. Perde kapanır ama hikâye devam eder.